Adam mijn eerste keurkindje is een speculatief project wat de vaardigheden van toekomstige ouders bevraagd rondom de verantwoordelijkheden van het hebben van een kind. Wat als toekomstige ouders enkel nog een kind mogen verwekken als zij aan de hand van een praktijktest kunnen bewijzen dat zij hier verantwoordelijk genoeg voor zijn?

Wat is een keurkindje?

Adam is een “keurkindje”. In de context van dit project betekend dat dat Adam ingezet word als een (speculatieve) tool om ouders te testen op het kunnen verzorgen van een kind. Dit houd in dat zij Adam moeten kunnen verschonen, voeden en de nodige aandacht moeten kunnen geven en dit alles terwijl Adam tranen met tuiten huilt.

Adam in “fabrieksinstellingen” bezit over drietal rode lampjes op zijn arm en het harde geluid van een huilende baby. Zodra de praktijktest start moet de baby-willende-ouder er voor zorgen dat de drie rode lampjes op Adams arm groen worden. Zodra deze lampjes groen zijn zal Adam ook zijn vrolijke lach laten horen.

Het project is voorgekomen uit de verhalen van meerdere kinderen uit onwenselijke gezinssituaties. Meerdere hadden gewild dat hun ouders beter hadden nagedacht over het starten van een gezin. Deze keuze van hun ouders was namelijk de hoofdoorzaak hun gezinssituatie waar zij als nog niet ontwikkeld kind natuurlijk helemaal geen invloed op hadden. “Adam mijn eerste keukindje” is dan ook zeker geen oplossing, maar een extreem onrealistisch voorbeeld van wat een “oplossing” zou kunnen zijn. Het is een instrument om men aan het denken te zetten over ouderschap en de verantwoordelijkheden die hier bij komen kijken.